سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

الهه تشکری فرد – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری:
فاطمه تقوی قاسمخیلی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری:
همت اله پیردشتی – دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده برنج و مرکبات، دانشگاه عل

چکیده:

تجمع فلزات سنگین به دلیل ایجاد سمیت در خاکهای کشاورزی میتواند تهدیدی برای تولید گیاهان زراعی باشد. از طرفی مطالعات زیادی نشان دادهاند که کاربرد میکروارگانیسمها میتواند بهطور معنیداری سمیت فلزات سنگین را کاهش دهد. بههمین دلیل در آزمایشی تحت شرایط آزمایشگاهی جوانهزنی بذر گندم (رقمN 81 در سطوح مختلف نیترات مس (صفر، ۵۰ و ۱۰۰ و ۱۵۰ میلیگرم بر لیتر) و تلقیح با قارچ تریکودرما گونه T. longibrachiatum بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با ۴ تکرار مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش صفات مرتبط با جوانهزنی نظیر درصد جوانهزنی، سرعت جوانهزنی، شاخص جوانهزنی، شاخص بنیه بذر، طول ریشهچه و ساقه- چه، طول گیاهچه، نسبت طول ریشهچه به ساقهچه و وزن تر و خشک گیاهچه تعیین شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس و مقایسه میانگین تیمارها نشان داد که حداکثر درصد جوانهزنی و طول ساقهچه در سطوح صفر و ۵۰ میلی- گرم بر لیتر نیترات مس مشاهده شد. کاربرد قارچ تریکودرما نیز موجب افزایش ۱۲ درصدی طول ساقهچه نسبت به تیمار عدم کاربرد گردید. همچنین حداکثر طول ریشهچه و گیاهچه (به ترتیب ۱۴۲/۳۴ و۲۴۶/۹۱ میلیمتر) در سطح صفر میلیگرم بر لیتر مس مشاهده گردید. در این آزمایش اثر متقابل کاربرد قارچ در سطوح مختلف مصرف مس بر سرعت جوانهزنی، شاخص جوانهزنی، وزن تر گیاهچه و نسبت طول ریشهچه به ساقهچه معنیدار بوده بهطوریکه حداکثر سرعت جوانهزنی در سطح ۵۰ میلیگرم بر لیتر مس با کاربرد قارچ مشاهده شد و سطح ۱۰۰ میلیگرم بر لیتر مس در کاربرد قارچ از حداکثر شاخص جوانهزنی گندم برخوردار بود. وزن تر گیاهچه در کاربرد قارچ بههمراه سطوح مختلف مس غیر از سطح ۱۰۰ میلیگرم بر لیتر مس و تیمار عدم کاربرد در سطوح مختلف مس غیر از سطح ۱۵۰ میلیگرم بر لیتر مطلوب بوده است. همچنین حداکثر نسبت طول ریشهچه به ساقهچه در تیمار کاربرد قارچ و بدون مصرف مس مشاهده شد.