سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش علمی دانشجویان علوم تربیتی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمدرضا غزنوی – فوق لیسانس تکنولوژی آموزشی
حسین دائی زاده – استادیار گروه علوم تربیتی و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بند
ذبیح الله نعمتی – فوق لیسانس تکنولوژی آموزشی. مدرس تربیت معلم شهید رجایی بابل

چکیده:

قرن ۲۱ ، قرن دانایی و انقلاب اطلاعات است. یعنی تبدیل جامعه صنعتی به جامعه اطلاعاتی و امروزه ثروتمندترین کشورها و جوامع انسانی، آن هایی هستند که بیشترین دانش و آگاهی و اطلاعات را در اختیار دارند و یقیناً راهبری آموزش و پرورش آینده به عهده فن آوری اطلاعات و ارتباطاتICT خواهد بود (نوروزی و دیگران با ورود فن آوری اطلاعات و ارتباطات در حوزه های آموزش و برنامه درسی، مدیریت کلاس به کلی متحول شد و با رویکردی پژوهش محور و دانش آموز محور انجام می پذیرد مسئولیت معلم دیگر انباشتن و انتقال اطلاعات نیست، بلکه مسئولیت های گوناگونی بر عهده می گیرد و باید فردی چند مهارتی باشد. الگوی بسته، محدود و متمرکز منابع آموزش ویادگیری سنتی هم به الگویی باز، غیر متمرکز، نامحدود و بری از محدودیت های زمان و مکان تبدیل می شود و نتایج بسیارراهبردی برای نظام آموزش و یادگیری را به ارمغان می آورد. مطالب درسی بر گرفته از فن آوری ، ماهیتی چند بعدی و حرکتی داشته و طراحان آن رویکردی فرایند محور دارند نه محتوا محور . در نگرش سنتی به این موضوع، رویکرد معلممحوری اصل و اساس آموزش انسانی است. ولی در نگرش نوین اساس تعلیم و تربیت بر پایه دانش آموز محوری بنا نهاده شده است مطالعات نشان می دهند که بهره گیری از فن آوری های روز مثل رایانه و شبکه جهانی در کلاس های درس این امکان را به دانش آموزان می دهد که با سرعت بیشتر و عملکرد بهتر بیاموزند (مهمت ، ۲۰۰۴ ) و احساس رضایت بیشتر از حضو ر در .( کلاس درس داشته باشند (میلکن، بامزه، ۲۰۰۲