سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هفتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

میرقاسم ناصر علوی – بیولوژیست دریا از دانشگاه گیلان
احمد سواری – دکترای علوم دریایی دانشگاه علوم دریایی خرمشهر
مریم فلاحی – دکترای بیولوژی دریا مرکز تحقیقات شیلات گیلان
پریتا کوچنین – دکترای شیلات دانشگاه علوم دریایی خرمشهر

چکیده:

از دیدگاه اکوتوکسیکولوژیست ها اصطلاح فلزات سنگین در مورد فلزاتی صدق می کند که باعث بروز مشکلات زیست محیطی خواهد شد (Bryan & Langston 1992) در اکوسیستم های آبی، فلزات سنگین بیشتر به مس، روی، کادمیم، جیوه و سرب اصطاق می شود. این عناصر در غلظتهای بالای آستانه برای ارگانیسمها سمی می باشند ولی با این وجود عناصری نظیر مس و روی در غلظتهای ک م ضروری احساس می گردد.(Rand 1995) در این تحقیق سه جلبک Scenedesmus obli4uus, chlorella vulgaris, Anabaena fols- aquaea در شرایط آزمایشگاهی بر اساس روش (Miller et al 1978)selenastrum bottle test برای مدت ۹۶ ساعت تحت تأثیر فلز سنگین کادمیم قرار گرفت. پس از مدت مذکور و شمارش جلبکها با استفاده از لام هماسیتومتر بر اساس روش Probit analysis مقادیر Ec10, Ec50T Ec90 محاسبه گردید که Ec50 برای جلبکهای سبز و S.obliquus به ترتیب ۰/۱۲۷، ۰/۰۲۸ میلی گرم در لیتر و برای جلبک سبز- آبی A.Flos- auquaea 0/106 میلی گرم در لیتر حاصل گردید و این نتایج نشان می دهد چلبک S.obliquus از مقاومت بیشتری نسبت به دو جلبک دیگر برخوردار است. حداکثر غلظت مجاز (MAC value) این فلز سنگین برای جلبک سندسمومس ۰/۰۱۲۷ میلی گرم در لیتر و باری جلبکهای کلرولا و آنابینا ۰/۰۰۲۸ و ۰/۰۱۰۶ میلی گرم در لیتر محاسبه گردید.