سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هشتمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

ابوالفضل زارع مهرجردی – دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان.
محمد مرشد –
حسین توانایی –
مصطفی یوسفی –

چکیده:

تشکیل پرزدانه یکسری مشکلات را برای پارچههای مورد استفاده در صنایع پوشاک ایجاد نموده است. شکلگیری پرزدانه بر روی منسوجات علاوه بر ایجاد یک ظاهر نامناسب، موجب کاهش مقاومت سایش سطحی منسوجات و درنتیجه کاهش عمر مفید آنها میگردد. یکی از روشهای کاهش پرزدانه بر روی منسوجات و تولید الیافی با میزان پرزدهی پایین، کاهش استحکام کششی و مقاومت الیاف در برابر خمش می باشد که این کار را میتوان از طریق کاهشجرم مولکولی متوسط پلیمر در فرایند پلیمریزاسیون انجام داد. همچنین میزان سختی خمشی منسوجات به عواملی همچون نوع لیف مورد استفاده و ریزساختار آن بستگی دارد. هدف از انجام این تحقیق، بررسی تغییرات ایجادشده درفرایند پلیمریزاسیون الیاف پلیاستر با میزان پرزدهی کم و همچنین تأثیر فرایند مراحل مختلف ریسندگی بر روی ریزساختار و خواص فیزیکی و مکانیکی الیاف میباشد. نتایج نشان میدهد که عملیات کشش و آنیلینگ منجر به افزایش میزان تبلور الیاف حاصله میشود. همچنین الیاف پلی(اتیلن ترفتالات)(پلیاستر) با میزان پرزدهی پایین نسبت به نمونههای معمولی در شرایط مشابه، دارای میزان تبلور کمتری میباشند