سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد فیضی –

چکیده:

در مناطق خشک و نیمه خشک ایران اکثر آبهای آبیاری از کیفیت مطلوبی برخوردار نبوده و به درجات مختلف با شوری همراه می باشد . اغلب از اینگونه آبها برای کشت گیاهان مقاوم و نیمه مقاوم به شوری استفاده و در بسیاری از موارد از عملکرد نسبتاً مطلوبی نیز برخوردار است . لذا جهت تعیین تحمل گیاهان مختلف به شوری خاک و آب و کاهش عملکرد آنها انجام مطالعات منطقه ای ضروری بنظر میرسد . بمنظور بررسی عملکرد گندم (رقم روشن) با کاربرد سه نوع کیفیت آب آبیاری ۹/۸، ۴/۱۰ و ۸/۲ دسی سیمنس بر متر آزمایشی در غالب طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار برای مدت سه سال زراعی در ایستگاه تحقیقات زهکشی و اصلاح اراضی رودشت به اجرا درآمد . نتایج حاصله نشان میدهد که شوری آب آبیاری تاثیر معنی داری در عملکرد دانه، ارتفاع ساقه، طول خوشه و وزن هزار دانه داشته است . همچنین تاثیر معنی داری درعملکرد کاه مشاهده گردید. در تیمارهای شوری آب آبیاری ۱/۸، ۴/۹ و ۸/۲ دسی زیمنس بر متر میانگین عملکرد دانه گندم به ترتیب ۴۲۰۱، ۳۸۷۵ و ۲۸۲۷ کیلوگرم در هکتار بود که میزان کاهش عملکرد دانه در شو ری آب آبیاری ۴/۹ و ۸/۲ دسی زیمنس بر متر نسبت به ۱/۸ دسی زیمنس بر متر به ترتیب ۸ و ۳۲ درصد بوده است . عملکرد کاه در تیمارهای شوری آتب آبیاری به ترتیب ۵۸۳۵، ۵۳۸۲ و ۴۲۶۸ کیلوگرم در هکتار است . میزان کاهش عملکرد کاه نیز در دو کیفیت آب آبیاری فوق الذکر نسبت ب ه شوری آب آبیاری ۱/۸ دسی زیمنس بر متر ۸ و ۲۷ درصد می باشد . میزان هزار دانه به ترتیب در شوریهای آب آبیاری ۴۰/۰، ۳۹/۳ و ۳۴/۳ گرم بدست آمد.