سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

غلامرضا قهرمانی – عضو هیات علمی دانشگاه ملایر
محسن تدین – عضو هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا
مریم قهرمانی – دانشجوی ارشد شهرسازی گرایشبرنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرکزی

چکیده:

از موارد اثرگذار در دوام سازههای بتنی واقع در محیطهای مهاجم، میتوان مقاومت ویژه الکتریکی نمونههای بتنی را نام برد.این پارامتر میتواند تحت تاثیر عوامل مختلفی چون نسبت آب به سیمان، عیار سیمان، حداکثر اندازه مصالح سنگی، شرایط عملآوری نمونهها و… تغییر کند. در این پژوهش، از چهار طرح مخلوط دارای نسبتهای مختلف آب به سیمان استفاده شده است. نمونههای بتنی مربوط به هر طرح اختلاط، تعدادی در آب و تعدادی در محلول نمک ۵ درصد نگهداری شدند و مقاومت ویژه الکتریکی مربوط به آنها، هفته به هفته تا سن ۹۱ روز اندازهگیری شد. نتایج حاصله برای نسبتهای مختلف آب به سیمان، کم بودن مقاومت ویژه الکتریکی نمونههای مغروق در محلول نمک ۵ درصد را نسبتبه نمونههای مغروق در آب نشان میدهد.