سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

معصومه عباسی – دانشجوی کارشناسی ارشد
نصرت اله نجفی – استادیار گروه علوم خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز

چکیده:

در میان غلات، برنج از جمله محصولات مهم کشاورزی در ایران است که نیاز به آب فراوان داشته و عمدتاً در شرایط غرقاب کشت می شود. برای کاهش مصرف آب در کشت برنج، بایستی راهکارهایی برای استفاده بهینه از آب و افزایش بهره وری آن جستجو شود. همچنین برای کاهش آلودگی محیط زیست با کودهای شیمیایی و افزایش عملکرد گیاه برنج استفاده از کودهای آلی توصیه می شود. هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر شرایط رطوبتی خاک، لجن فاضلاب و کودهای شیمیایی بر کارایی مصرف آب در گیاه برنج در شرایط گلخانه ای بود. تجزیه آماری داده ها نشان داد که اثر اصلی رژیم رطوبتی خاک و کودهای آلی و شیمایی و اثر متقابل آنها بر کارایی مصرف آب معنی دار بودند. بیشترین کارایی مصرف آب در شرایط اشباع دایم بود و میان غرقاب دایم و متناوب تفاوت معنی داری از نظر کارایی مصرف آب وجود نداشت. مقایسه میانگین های اثر اصلی کودهای آلی و شیمایی نشان داد که کمترین کارایی مصرف آب در تیمار شاهد (بدون کودهای آلی و شیمیایی) و بیشترین آن در تیمارهای لجن فاضلاب (۲۰g/kg) بعلاوه ۵۰% کودهای شیمیایی، لجن فاضلاب (۴۰g/kg) و لجن فاضلاب(۴۰g/kg) بعلاوه ۵۰% کودهای شیمیایی بود. به طور کلی، برای دستیابی به بیشترین ماده خشک و کارایی مصرف آب تیمار اشباع دایم با کاربرد لجن فاضلاب به میزان ۴۰ گرم بر هر کیلوگرم خاک شن لومی توصیه می شود