سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

فاطمه رشیدی – فارغ‏التحصیل رشته مهندسی متالورژی –گروه مهندسی متالورژی و مواد –
سیدعبدالکریم سجادی – دانشیاردانشگاه فردوسی مشهد – دانشکده مهندسی – گروه مهندسی متالور
سیدمجتبی زبرجد – دانشیار – گروه مهندسی متالورژی و مواد – دانشکده مهندسی – دانشگاه ف

چکیده:

فولادهای زنگ‏نزن رسوب سخت شونده، از جمله فولاد ۱۷-۴PH ، برای دستیابی به استحکام و چقرمگی بالا و در عین حال داشتن مقاومت خوب خوردگی توسعه یافته‏اند. افزایش استحکام در فولادهای زنگ‏نزن رسوب سختی ناشی از تشکیل ترکیبات بین فلزی نیوبیم، نیکل، آلومینیوم و مس در آستنیت یا زمینه‏ی مارتنزیت کم کربن است. در این پژوهش، فولاد بعد از عملیات محلول‏سازی در دمای۱۰۵۵ و۱۰۶۵ درجه سانتیگراد مورد تمپر در دماهای ۵۵۰، ۴۸۰ و ۷۶۰+۶۲۰ درجه سانتیگراد در مدت زمان‏های ۱ و۴ ساعت قرار گرفت. دو محیط روغن و آب به عنوان محیط کوئینچ انتخاب شد تا تأثیر سرعت سرد شدن بر سختی و ریزساختار فولاد بررسی شود. برای تشخیص درست فریت‏های دلتا از روش الکترواچ استفاده گردید. پس از آن، ریزساختار و سختی نمونه‏ها توسط میکروسکوپ نوری و الکترونی SEM و دستگاه سختی سنج مورد مطالعه قرار گرفتتد. نتایج نشان داد که با تغییر دمای محلول‏سازی سختی و ریزساختار فولاد تغییر محسوسی نمی‏کند. ولی افزایش دما و زمان پیرسازی موجب تغییر ریزساختار و سختی فولاد می‏گردد