سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمد یازرلو – دانشجویاین کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، پردیس ابوریحان، دانشگاه ته
سیدداود شریفی – استادیار گروه علوم دامی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
ارسلان نباتی – دانشجویاین کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، پردیس ابوریحان، دانشگاه ته
ایوب ویسی – دانشجویاین کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، پردیس ابوریحان، دانشگاه ته

چکیده:

تعداد۳۶۰ قطعه بلدرچین ژاپنی (coturnix coturnix japoni) در۹ گروه آزمایشی (تیمار) با ۴ تکرار و هر واحد آزمایشی شامل۱۰ قطعه بلدرچین با سن ۱۰ روزه در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با روش فاکتوریل، شامل سه سطح انرژی قابل متابولیسم (۲۷۵۰، ۲۸۵۰ و ۲۹۵۰ کیلو کالری در کیلو گرم) و سه سطح پروتئین (۲۴، ۲۶ و ۲۸ درصد) جیره غذایی، طی دوره رشد مورد آزمایش قرار گرفتند. شاخص های تولیدی شامل خوراک مصرفی، افزایش وزن بدن، ضریب تبدیل خوراک (گرم خوراک مصرفی به ازای هر گرم افزایش وزن) به صورت هفتگی اندازه گیری شد. سطوح مختلف انرژی جیره های غذایی مورد آزمایش تاثیر معنی داری بر افزایش وزن زنده و ضریب تبدیل غذایی بلدرچین ها در طی دوره رشد داشت (۰۵/۰p<). میزان خوراک مصرفی با افزایش سطح انرژی جیره غذایی، به طور غیر معنی داری کاهش یافت. سطوح مختلف پروتئین جیره های غذایی مورد آزمایش تاثیر معنی داری بر افزایش وزن زنده و ضریب تبدیل غذایی بلدرچین ها در طی دوره رشد نداشت. ضمناً در فاکتورهای اندازه گیری شده تاثیر متقابل معنی داری از سطوح مختلف انرژی و پروتئین جیره مشاهده شد (۰۵/۰p<). به طوری که سطح انرژی ۲۸۵۰ کیلوکالری بر کیلوگرم و پروتئین ۲۶ درصد بیشترین افزایش وزن و بهتری ضریب تبدیل را داشت. لذا با توجه به نتایج بدست آمده می توان عنوان کرد که؛ جیره حاوی ۲۸۵۰ کیلوکالری در کیلوگرم انرژی قابل متابولیسم و ۲۶ % پروتئین خام، نتایج تولیدی و اقتصادی بهتری داشته است.