سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمد کاظم گلستانی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری زهکشی ، دانشگاه شیراز
علی اکبر کامگار حقیقی – استاد مهندسی آب ، دانشگاه شیراز
علی رضا سپاسخواه – استاد مهندسی آب ، دانشگاه شیراز
شاهرخ زند پارسا – دانشیار مهندسی آب ، دانشگاه شیراز

چکیده:

در مناطق خشک اب ، مهم ترین عامل محدود کننده تولیدات کشاورزی است بهترین راهکار برای سیستم کشت دیم ( بدون آبیاری) افزایش تولید به ازای آب است . تحت چنین شرایطی باید تکنیک های مدیرت آب اصلاح شود. آبیاری تکمیلی روشی است، با کارای بالا ، که بیشترین اثر را در افزایش تولیدات کشاورزی در مناطق دارای کشت دایم دارد. با آبیاری تکمیلی می توان در مراحل بحرانی و حساس رشد عملکرد و تولید به ازای آب را افزایش داد. در این پژوهش ، آبیاری تکمیلی طی دو سال زراعی ۸۹-۸۸ و ۹۰-۸۹ در موستان (دیم) دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز انجام شد. هدف از پژوهش بررسی میزان تاثیر زمان آبیاری تکمیلی و میزان حجم آبیاری تکمیلی بر رشد انگور عسکری بود. طرح آژمایش در قالب یک طرح فاکتوریل دو فاکتوره با طرح کاملا تصادفی است. فاکتور T فاکتور زمان آبیاری تکمیلی با ۵ سطح و فاکتور I فاکتور میزان آب در ۴ سطح در ۴ تکرار می باشد. سطوح فاکتور T عبارت بودند از ۱- آبیاری در اوایل فروردین ماه ، ۲- آبیاری در اواسط اردیبهشت ۳- آبیاری در اوایل فروردین ماه و اواسط اردیبهشت ماه ، ۴- آبیاری در اواسط خرداد ماه و ۵- آبیاری در اواسط تیر ماه و سطوح فاکتور I و ۱- بدون آبیاری ، ۲- آبیاری به میزان ۴۰۰ لیتر آب، ۳- آبیاری به میزان ۸۰۰ لیتر آب و ۴- آبیاری به میزان ۱۲۰۰ لیتر آب بوده است . آبیاری به روش تشتی انجام شد و دور هرتاک ، تشتی به شعاع ۱/۰ متر ساخته شد. تاکهای مورد آژمایش ۸۰ اصله بودند، که در شروع سال اول کف بری شدند. برای جلوگیری از نشت آب به تاکهای مورد آژمایش تاکها روی ردیف یک در میان انتخاب شدند. پارامترهای مورد ارزیابی در پژوهش میزان رشد برگ ، عملکرد گیاه ، و وزن خشک (Dry matter) بوده است. نتایج بیانگر این است که آّیاری تکمیلی سبب معنی دار شدن اختلاف عملکرد(وزن غوره) در سال دوم شده است. آبیاری تکمیلی میزان ماده خشک را نسبت به تیمارهای بدون آبیاری افزایش داده است و بیشترین ماده ی خشک مربوط به تیمارهایی بود، که بیشترین حجم آب را دریافت کرده بودند. در طی دوره اندازه گیری سرعت رشد ، شیب کاهش سرعت رشد در تیمارهای آبیاری شده کمتر بوده است.