سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

آسا خطیبی – دانشجوی کارشناسی ارشد
حسین شمسی محمودآبادی – استادیار دانشکده ی کشاورزی دانشگاه آزاد میبد
غلامرضا زارعی – استادیار دانشکده ی کشاورزی دانشگاه آزاد میبد

چکیده:

برگ های آفتابگردان سطح فتوسنتزی قابل توجهی را در گیاه آفتابگردان تشکیل می دهد که هر گونه کاهش یا عدم کارایی آنها ناشی از عوامل زنده نظیر آفات و امراض و غیر زنده مانند تگرگ موجب کاهش انتقال اسمیلات ها به دانه و کاهش عملکرد می شود. برای پی بردن به نقش برگ های قسمت های مختلف ساقه ی آفتابگردان، آزمایشی در تیر ماه ۱۳۸۸ در اراضی روستای امیر آباد شهرستان اردستان به اجرا گذاشته شد. ارقام مورد آزمایش، سه هیبرید، ایروفلور، آلستار و هایسون بودند که به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار مورد بررسی قرار گرفتند، تیمارهای حذف برگ در مرحله ی گرده افشانی (R5) انجام گرفت و اثرات ۵ تیمار حذف بزگ در یک سوم فوقانی ساقه، یک سوم میانی، یک سوم تحتانی، حذف کل و بدون حذف به عنوان شاهد برروی صفات عملکرد دانه، وزن هزار دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه واریانس داده ها نشان داد که ارقام مورد مطالعه از نظر عملکرد بیولوژیک در سطح احتمال ۵ اختلاف معنی دار داشتند ولی از نظر بقیه ی صفات اختلاف معنی داری مشاهده نشد به جز وزن هزار دانه و شاخص برداشت دو صفت دیگر تحت تأثیر تیمارهای حذف برگ قرار گرفتند همچنین اثر متقابل رقم در حذف برگ در هیچ یک از صفات مورد بررسی معنی دار نبود. مقایسه میانگین صفات نشان داد که اثرات حذف برگ بر وزن هزار دانه و شاخص برداشت تأثیری نداشت، صفات عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک فقط با حذف کامل برگ ها تحت تأثیر قرار گرفت. حذف کامل برگ ها بیشترین کاهش را در صفات مورد مطالعه ایجاد نمود. در این تیمارهای مورد عمل حذف برگ های میانی ساقه کاهش بیشتری زا نسبت به حذف برگ های تحتانی و فوقانی آن در پی داشت. این اهمیت برگ های میانی ساقه ی آفتابگردان در فتوسنتز،عملکرد دانه را نشان می دهد.