سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

خدیجه آقایی – بخش علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
زهره جبارزاده – بخش علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
پروانه جلیل دوست علی – بخش علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
سهیلا صبحی – بخش علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران

چکیده:

سر خار گل (Purple Coneflower) گیاهی علفی و چند ساله متعلق به تیره Asteraceae بوده و یکی از مهم ترین گیاهان زینتی و دارویی مورد استفاده در بیشتر کشورهای توسعه یافته است. جهت ارزیابی توان باززایی سرخارگل در شرایط درون شیشه ای یک طرح کاملا تصادفی با ۹ تیمار و ۳ تکرار انجام شد. نمونه های مورد نیاز از تک جوانه های جانبی گیاهان سرخارگل باززایی شده از ریزنمونه های دمبرگ تهیه شدند. ریز نمونه ها در محیط کشت MS به همراه غلظت های مختلف بنزیل آمینو پورین (BAP) و ایندول بوتیریک اسید (IBA) کشت گردیدند. تیمار ۱ میلی گرم در لیتر BAP به همراه ۰/۵ میلی گرم در لیتر IBA بهترین تیمار برای پرآوری بود. نتایج نشان دادند که با افزایش غلظت BAP میزان پرآوری سطح برگ کاهش یافت و همچنین پینه مشاهده گردید. شاخساره های به دست آمده چهار بار در محیط کشت جدید و در فواصل چهار هفته ای واکشت شدند. (IBA) ایندول بوتیریک اسید ، (BAP) کلمات کلیدی: سرخارگل، جوانه های تک