سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

پریسا جلیل وند – استادیار و کارشناس ارشد گروه علوم باغبانی و منابع طبیعی دانشکده کشاور
بهروز اسماعیل پور – استادیار و کارشناس ارشد گروه علوم باغبانی و منابع طبیعی دانشکده کشاور
جواد هادیان – دانشگاه شهید بهشتی تهران
عیسی رسول زاده – استادیار و کارشناس ارشد گروه علوم باغبانی و منابع طبیعی دانشکده کشاور

چکیده:

تنش کمبود آب به طور دائم یا موقت، در رشد و توزیع پوشش طبیعی گیاهان بیشتر از سایر عوامل محیطی، محدودکننده است. مرزه Satureja hortensis یکی از مهمترین گیاهان خانواده نعناع است که مصارف خوراکی و دارویی دارد. به منظور بررسی تأثیر تنش خشکی و قارچ میکوریز بر رشد، عملکرد و متابولیت های ثانویه گیاه دارویی مرزه توده بومی شهر ری دو آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در مزرعه و گلخانه پژوهشی گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی در سال های ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل دو گونه قارچ میکوریز – آربوسکولار Glomus etunicatum و Glomus versiformis و تنش خشکی در سه سطح بدون تنش، ۶۰ و ۳۰ درصد آب قابل نگهداری بود. نتایج نشان داد که تنش خشکی اثر معنی داری بر پارامترهای رشدی، عملکرد اندام رویشی و انباشت پرولین داشت و با افزایش تنش خشکی، ارتفاع بوته، تعداد ساقه جانبی، وزن تر و خشک اندام هوایی، وزن تر و خشک ریشه، طول ریشه، تعداد و مساحت سطح برگ، محتوای نسبی آب گیاه و میزان فسفر برگ کاهش و مقدار پتاسیم و میزان پرولین برگ افزایش یافت. تلقیح با قارچ میکوریز شاخص های رشد رویشی، محتوای نسبی آب گیاه و محتوای فسفر و پتاسیم برگ گیاه مرزه را در شرایط تنش خشکی در مقایسه با گیاهان تلقیح نشده به طور معنی داری افزایش، ولی میزان پرولین برگ را کاهش داد. به طور کلی کاربرد قارچ میکوریز سبب افزایش مقاومت به تنش خشکی در گیاه مرزه شد.