سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حامد برهانی – کارشناس ارشدآبخیزداری،مدرس دانشگاه پیام نور شهرستان تکاب

چکیده:

بر این اساس وبا توجه به تحقیق حاضربا هدف دستیابی به رابطه بین تغییر رسوبدهی باتغییرکاربری اراضی درمقیاس حوزه آبخیز ومشخص کردن سهم مشارکت انواع مختلف استفاده در بخش پایاب حوزه آبخیز شهرچای واقع در استان آذربایجان غربی در حدفاصل بین دو ایستگاه رسوب سنجی میرآباد وبند با بررسی تغییر کاربری اراضی در این منطقه از سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۸۵ براساس نتایج گزارش های موجود درمنطقه وبا استفاده از تفسیر عکس های هوایی وتصاویر ماهواره ای وتجزیه وتحلیل داده های بارش، رواناب ورسوب اندازه گیری شده در چهار مقطع زمانی ۱۳۳۶-۱۳۲۸ و ۱۳۶۹-۱۳۳۷ ، ۱۳۷۹-۱۳۷۰ ، ۱۳۸۵ -۱۳۸۰ به مرحله اجرا در آمده است. نتایج بدست آمده از این تحقیق مستند ومبتنی بر تجزیه وتحلیل همبستگی بین تغییر کاربری اراضی با تغییرات رسوبدهی در حوزه آبخیز مورد مطالعه نشان دهنده ی این است که افزایش وسعت اراضی دیم وتخریب شده (غیرتولیدی) به دلیل معنی دار بودن همبستگی مثبت آنها با افزایش مقادیر رسوب ویژه در سطح اعتماد ۹۵ درصد به ترتیب با ضرایب همبستگی ۰/۹۱ و۰/۹۵ از یکسو ومعنی دار بودن همبستگی منفی بین افزایش وسعت اراضی مرتعی با کاهش مقداررسوبدهی در سطح اعتماد ۹۵ درصد، تأثیر محسوس وقابل ملاحظه ای در تغییرات رسوبدهی دارند. بنابراین توصیه می شود با بهینه سازی کاربری اراضی در حوزه های آبخیز به عنوان یک راه حل مؤثر در کاهش فرسایش وتولیدرسوب وپیشگیری از پدیده زیانبار فرسایش وبه تبع آن پیآمدهای منفی تولید رسوب، اقدام به مدیریت آبخیز ها از این طریق شود.