سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

بهناز سیرویی نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم باغبانی، دانشگاه شهید چمران اهواز
محمدحسین مرتضوی – استادیار گروه علوم باغبانی، دانشگاه شهید چمران اهواز
نوراله معلمی – دانشیار گروه علوم باغبانی، دانشگاه شهید چمران اهواز
سعید عشقی – استادیار گروه علوم باغبانی، دانشگاه شیراز

چکیده:

میوه توت فرنگی به دلیل برخورداری از بافتی نرم و متابولیسم بالا از عمر پس از برداشت کوتاهی برخوردار است. در این تحقیق، تأثیر برهمکنش غلظت های ۱ و ۲ میلی مولار پلی آمین پوترسین با پرتوUV-C با شدت ۳۰۰ کیلو وات بر مترمربع بر عمر پس از برداشت میوه توت فرنگی رقم سلوا مورد بررسی قرار گرفت. طی مدت زمان نگه داری در دمای ۴ درجه سانتی گراد، روند تغییرات کیفی میوه شامل سفتی بافت، درصد کاهش وزن، رنگ ظاهری میوه، غلظت ویتامین ث، آنتوسیانین گوشت، مواد فنولیک و ظرفیت آنتی اکسیدانی کل به فواصل زمانی هر دو روز یکبار مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تیمار با پوترسین با افزایش غلظت، تغییرات رنگ ظاهری و میزان از دست دهی آب میوه را کاهش داد و از نرم شدگی بافت جلوگیری کرد. همچنین بیشترین محتوی آنتوسیانین، ویتامینC مواد فنولیک و ظرفیت آنتی اکسیدانی در میوه های تیمار شده با پوترسین مشاهده شد. کاربرد پرتو UV-C نیز با تشدید اثرات ضد پیری پوترسین سبب تأخیر در زوال میوه و افزایش عمر انباری آن به مدت ۲ تا ۳ روز گردید.