سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

حسام الدین منیعی – کارشناس و طراح محوطه شرکت گلپوش سرخ سپاهان

چکیده:

با توسعه مناطق شهری و صنعتی، آلودگی صوتی به عنوان یکی از مهمترین مشکلات انسانی غیر قابل مشاهده، اهمیت زیادی پیدا کرده است. این مطالعه به منظور اندازه گیری کاهش آلودگی صدایی در ایستگاههای مختلف فضای سبز شهری اصفهان صورت گرفت. اندازه گیری در فصل بهار به کمک منبع تولید صدا آمپلی فایر و منبع طبیعی یعنی صدای وسائط نقلیه و دستگاه صداسنج صورت گرفت. بدین ترتیب که ۸ ایستگاه انتخاب گردید و در هر ایستگاه در فواصل ۲۵ و ۵۰ و ۷۵ و ۱۰۰ متری از منبع اندازه گیری Leq5 با مدت های ۱۵ دقیقه ای با ۵ تکرار صورت گرفت. ایستگاه هایی که مانع صوتی بسیار نزدیک تر به منبع صوت بوده بیشتر آلودگی صوتی را کاهش می دهند اما در ایستگاه های با پوشش درختان جنگلی کاهش صدا با افزایش گونه های درختی و فاصله رابطه مستقیم را نشان می دهد. تقلیل مضاعف صدا نیز در ایستگاه هایی که از شیب بیشتری برخوردار بود صورت گرفت. حداکثر تقلیل صدا در توده سوزنی برگ برابر با ۴۵ دسیبل و برای نمونه کنترل ۲۷/۹ دسیبل بود. همچنین در ایستگاه با فنس کنار جاده نیز در فاصله ۱۰ متری از منبع کاهش حداکثری را داشتیم. با توجه به این داده ها طراحی مدل خاصی از ترکیب گیاه و مواد مصنوعی به عنوان دیواره عایق صوتی صورت گرفت که ضمن زیبایی کارایی بالایی برای رساندن صدا زیر ۵۵ دسیبل داشت.