سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهدی سرائی تبریزی – دانش آموخته گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تح
حسین بابازاده – استادیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیق
مسعود پارسی نژاد – استادیار گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دا

چکیده:

در مقاله حاضر اثر چهار تیمار آبیاری شامل: آبیاری کامل، کم آبیاری سنتی در حد ۷۵ و ۵۰ درصد نیاز آبی گیاه و تیمار آبیاری موضعی(Partial Root Drying) در حد ۵۰ درصد نیاز آبی گیاه بر روی صفات کیفی و برخی صفات مرفولوژی اندام هوایی و زیرزمینی گیاه سویا در قالب آزمایشی به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که با افزایش میزان تنش آبی کیفیت محصول کاهش می یابد. عملکرد روغن(روش سوکسله) و عملکرد پروتئین(دستگاه اینفراماتیک) در تیمار آبیاری کامل نسبت به تیمار کم آبیاری سنتی در حد ۷۵% نیاز آبی گیاه، تیمار کم آبیاری سنتی در حد ۵۰% نیاز آبی گیاه و تیمار آبیاری موضعی(PRD) در حد ۵۰% نیاز آبی گیاه به ترتیب ۵/۴، ۲۵/۳ و ۲۶/۱ درصد و ۶/۱، ۲۴/۷ و ۲۵ درصد بیشتر شد. با اعمال کم آبیاری رشد اندام هوایی سویا کاهش و رشد اندام زیرزمینی آن افزایش پیدا کرده و دوره رشد گیاه کاهش یافت. نه تنها کلیه صفات کیفی و اغلب صفات مرفولوژی گیاه بین تیمار آبیاری موضعی نسبت به تیمار کم آبیاری سنتی در حد ۵۰ درصد نیاز ابی گیاه اختلاف معنی داری وجود نداشت بلکه صرفه جویی ۵۰ درصد آب آبیاری در تیمار آبیاری موضعی نسبت به تیمار کم آبیاری سنتی درحد ۵۰ درصد نیاز آبی گیاه حاصل شد.