سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

شاهین بنکدار – دانشگاه صنعتی امیرکبیر
ایمان معنوی – دانشگاه صنعتی امیرکبیر
مرتضی رسولیان – دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

مهندسی بافت به عنوان یکی از زمینه های جدید به منظور تهیه جایگزین های مناسب برای بافت های آسیب دیده بدن انسان، مورد توجه محققان زیادی واقع شده است. در این تحقیق هیدروژل های بر پایه پلی وینیل الکل (PVA) و پلی کاپرولاکتون دی ال (PCL) با هدف ساخت داربست مهندسی بافت نرم تهیه شد و فرآیند های حرارتی فریز- تاو و تأثیر اعمال فریز داریبنگ بر روی آنها مورد بررسی قرار گرفت. نمونه با نسبت PVA به PCL مساوی، بالاترین تنش شکست و بیشترین درصد تغییر طول تا نقطه شکست را در بین نمونه ها از خود نشان داد. آزمون جذب آب بیانگر کاهش درصد تورم در آب با افزایش مقدار PCL در ترکیب بود. همچنین سیکل های سرمایشی مقاومت پلیمر را در برابر تخریب ناشی از حضور آب در محیط افزایش می داد. آزمون کشت سلولی نیز نشان دهنده زیست سازگاری نمونه های تهیه شده بود.