سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

فرانک امیدی – دانشجوی کارشناسی ارشد ساز ههای آبی، دانشکده مهندسی زراعی دانشگاه کشا
مجتبی صانعی – هیات علمی پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری ایران، تهران
رامین فضل اولی – هیات علمی گروه مهندسی آب دانشکده مهندسی زراعی دانشگاه کشاورزی و مناب

چکیده:

در این پژوهش، تأثیر به کارگیری صفحات مستغرق و آبشکن، همچنین تأثیر طول و جانمایی آبشکن و درصد دبی انحراف برمقدار آبگیری به صورت آزمایشگاه مورد بررسی قرار گرفته است. آزمایشها در فلومی به عرض ۱/۵ متر با آبگیرجانبی به عرض ۶۰ سانتی متر و با زاویه ۷۵ درجه نسبت به فلوم اصلی انجام شدند. تأثیر سه درصد دبی انحراف ۱۵ ، ۲۰ و ۲۶ و در هر یک از این درصد دبیها تأثیر سه طول و دو جانمایی آبشکن در ضلع مقابل آبگیر و سه مورد بررسی قرار گرفت. در هرآزمایش اطلاعات مربوط به عمق آب در کانال اصلی و فرعی برداشت و در نهایت رسم و تحلیل شدند. نتایج حاکی از آن بود که وجود، موقعیت و طول آبشکن در آبگیری کانال فرعی تأثیر قابل توجه دارد. به طور کلی وجود آبشکن با طول ۲۷ سانت یمتر درموقعیت ۱/۲برابر عرض دهانه آبگیر در بالادست آبگیر بر میزان افزایش دبی آبگیری تأثیر بیشتری داشت به طوریکه در هر سه درصد آبگیری ۱۵% ، ۲۰% و ۲۶% وقتی آبشکن با طول ۲۷ سانتیمتر در موقعیت ۱/۲ برابر عرض کانال آبگیر بالا دست آبگیر قرارگرفت به ترتیب ۱۷/۶% و ۱۴/۹% و ۲۱/۱ % دبی آبگیری افزایش یافت.