سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی بتن های ناتراوا مخازن ذخیره آب شرب

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

سیدمصطفی رضوی – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد
قاسم شیرازی – دانشجوی کارشناسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد

چکیده:

حملات شیمیایی از طریق منافذ بتن به فولاد درون آن نفوذ می کند که باعث خوردگی ، ترک و در نهایت شکست بتن می شود . منافذ و واکنش های شیمیایی بتن درمقیاس نانو صورت می گیرد ، لذا نانو ساختار بتن ، شایسته توجه بیشتری است تا بتوانیم بتنی با نانو ساختارمتراکم ، حداقل اندازه و مقدار منافذ بسازیم که بر دوام بتن نیزتاثیر گذار باشد. اخیراً نانو تکنولوژی برای کاهش نفوذپذیری و تراوش بتن کاربرد داشته است و مورد توجه محققین زیادی قرار گرفته است. سوالات تحقیق: در این تحقیق به دنبال بررسی میزان تأثیر استفاده از هر یک از نانو ذرات به تنهایی در بتن ، ترکیب نانو سیلیس + سیلیکافیوم در بتن و ترکیب نانو سیلیس + سیلیکا فیوم + سیلیکون در بتن ، بر مقاومت فشاری و نفوذ پذیری و تراوش بتن هستیم و اینکه چه درصد اختلاطی می تواند درصد اختلاط بهینه باشد . روش تحقیق: در این مقاله به بررسی تحقیقات و آزمایش های انجام شده بر روی بتن های دارای نانو ذرات که به صورت تنها و ترکیبی با درصد های مختلف و با عیار سیمان و نسبت های آب به سیمان مختلف ،که در نمونه های مکعبی ساخته شده و تحت آزمایش های مقاومت فشاری ، نفوذپذیری و میزان تراوش قرار گرفته و با بتن معمولی مقایسه شده ، پرداخته شده است. نتیجه گیری : نتایج تحقیق نشان می دهد بتن دارای نانو سیلیس ، بالاترین مقاومت فشاری و بتن دارای سیلیکا فیوم کمترین مقدار نفوذ پذیری را دارد ، اگر چه بتن دارای نانو سیلیستنها ، عملکرد بهتری نسبت به بتن معمولی و بتن دارای سیلیکا فیوم تنها دارد ، اما ترکیب نانو سیلیس و سیلیکا فیوم در بتن ، با درصد بهینه ، نسبت به حالتی که به تنهایی در بتن مصرف می شوند ، عملکرد بهتری دارد و اگر به این ترکیب ، سیلیکون هم اضافه شود ، با توجه به خاصیت چرب مانند و آبگریزی سیلیکون و ریز ساختار یکنواخت و متراکم نانو سیلیس و ذرات میکروسکوپی و چسبنده سیلیکافیوم ، می توان اندازه و مقدار منافذ داخل بتن و نیروی مویینیگی را کاهش داده و بتنی با مقاومت فشاری بالا و نفوذپذیری و تراوش پایین ساخت