سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش معماری پایدار

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فرشته سادات کریمی حسینی – دانشگاه صنعتی شاهرود

چکیده:

در این مقاله به بررسی تأثیرات ناشی از آلایندهها و مسائل مربوط به آن میپردازیم که نه تنها خاص ایران نیست بلکه هر کشوری که گام در مسیر صنعتی شدن برداشته کم و بیش چنین مشکلاتی را تجربه نموده است. یکی از مهمترین این مسائل تأثیر آلایندهها بر مصالح کالبدی شهر میباشد. افزایش روز افزون میزان این آلایندهها در ایران و جهان و تأثیرات مخرب آنها بر نمای شهری ما را ملزم به شناخت آنها و نحوه تأثیر پذیری مواد در برابر آلایندهها و ارائه راهکاری برای جلوگیری از آن میسازد. در این مقاله سعی شده است به بررسی مهمترین آلایندهها از جملهO و ۳ NOx و SO 2 که در تخریب بناها نقش مؤثرتری را ایفا میکنند بپردازیم. این آلایندهها به دو صورت مستقیم و غیرمستقیم بر روی مواد تأثیر میگذارند که به ترتیب آنها را خوردگی ناشی از اتمسفر و خوردگی ناشی از آب و خاک مینامیم. تأثیر مستقیم آلایندهها شامل تأثیر ذرات، تأثیر رسوب تر و رسوب خشک میباشد. پس از آن به بررسی پارامتر های اقلیمی از جمله دما، رطوبت، زمان تر شدگی و ارتفاع از سطح زمین؛ که در میزان خوردگی مصالح کالبد بنا موثر میباشند پرداخته شده است. بهترین راه کار برای جلوگیری از این گونه خوردگیها ایجاد سطوحی بر روی مواد با استفاده ازفناوریهای جدید میباشد. سطوح بوجود آمده توسط فناوری نانو شامل نانو ذراتTiO2و زایکوسیل میباشند که با ایجاد سطوحی آب گریز و خودتمیز شونده از آلودگی این مواد جلوگیری میکند و در صورت آلودگی آن را رفع کرده در نتیجه به افزایش عمر مصالح کالبد و کیفیت چشم انداز شهری کمک میکنند