سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی پروبیوتیک و محصولات فراویژه

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمدصادق صفائی فیروزآبادی – دانشجوی دکتری دامپزشکی دانشگاه آزاد شهرکرد
مهدی صفائی فیروزآبادی – دانشجوی پزشکی دانشگاه بقیه الله تهران
محمدمهدی زارع زاده مهریزی – عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد شهرکرد

چکیده:

با سرد شدن هوا در فصل زمستان وبا توجه به محدودیت های دمایی، تولید تخم مرغ در مناطق روستایی و سایر مرغداری هایی که در تأمین دمای مطلوب با مشکل مواجه هستند؛ از نظر کیفی وکمی کاهش می یابد. از این رو می توان با اضافه کردن یک منبع طبیعی و ارزشمندپروبیوتیکی مانند آب پنیر به جیره غذایی مرغان بومی ضمن کاهش هزینه های نگهداری، بر استرس سرمایی غلبه کرد. در این تحقیق از ۹۰ قطعه مرغ بومی تخمگذار در سن ۳۸ هفتگی طی مدت ۳۰ روز استفاده شد. طرح کاملاٌ تصادفی با ۳ تیمار و ۳ تکرار( ۹ قفس ۱۰ تایی ) انجام شد. تیمارهای آزمایشی به ترتیب عبارت بودند از: ۱- گروه اول (شاهد) که در کل دوره جیره پایه ( بر اساس ذرت و سویا)دریافت کردند ودر دمای ۱۲-۸ درجه سانتیگراد نگهداری شدند؛ ۲ -گروه دوم در کل دوره جیره پایه دریافت کردند ودر۲۰-۱۶ درجه سانتیگراد نگهداری شدند ؛ ۳-گروه سوم در کل دوره جیره پایه به همراه محلول آب پنیر ۵% دریافت کردند و در دمایی مشابه گروه شاهد نگهداری شدند. در ادامه بعد از گذشت ۱۰ روز از اجرای تیمار های مربوطه، تعداد تخم مرغ ها و بعضی از شاخص های کیفی آن در هر گروه اندازه گیری و آنالیز گردید. :با توجه به اینکه آب پنیر با ارزش غذایی وپروبیوتیکی بالا به مقدار زیاد در مناطق روستایی به عنوان یک محصول فرعی تولید و در اغلب موارد دور ریخته می شود.مهم ترین اولویت این تحقیق، تعیین میزان اثر بخشی آب پنیر بر تخم گذاری مرغان بومی در فصل زمستان واسترس های سرمایی می باشد.نتایج تحقیق حاکی از آن است که میزان تخم گذاری در گروه های دوم و سوم به ترتیب ۶۰ % و ۵۰ % افزایش یافت. اما نکته قابل توجه این بود که تخم مرغ های گروه سوم از لحاظ شاخص هایی چون ضخامت پوسته، میانگین وزنی و کلسترول کمتر زرده، نسبت به سایر گروه ها افزایش یافته بود و با اینکه از نظر خوراک مصرفی نسبت به گروه دوم در یک سطح قرار داشتند ولی از نظر کیفیت رابطه معنی داری را ایجاد کرده بود (p<0/05). این یافته ها با نتایج محققین دیگری چون کورتگلو و همکاران ( ۲۰۰۴ ) مطابقت داشت؛ این موضوع از خواص پروبیوتیکی آب پنیر ناشی می شود که با استفاده از لاکتوباسیلوس ها می تواند ضمن ایجاد یک فلور میکروبی مفید در دستگاه گوارش پرنده به تحریک سیستم ایمنی، تسهیل هضم، سنتز و جذب برخی از مواد معدنی و ویتامین ها کمک کند. پس می توان با اضافه کردن آب پنیر به جیره غذایی مرغان تخم گذار، مقداری از خسارت های ناشی از استرس سرمایی در کاهش تولید تخم مرغ را جبران نمود.