سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مرضیه ابلاغی – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش علوم و صنایع غذایی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه
سیدمسعود محمدی – گروه مهندسی علوم صنایع غذایی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
نسیم پاسدار – دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین پپشوا، باشگاه پژوهشگران جوان، ورام

چکیده:

تغییرات محیطی که در اثر استفاده از سوخت های فسیلی ایجاد شده مانند آزادسازی گازهای گلخانه ای co2) ( و خالی شدن منابع سوخت های فسیلی موجب گردید که مطالعاتی مبنی بر یافتن و جای گزین کردن منابع جدید انرژی که اثر سوء کم تری بر محیط زیست دارند، صورت گیرد. دوره های اول تولید سوخت های بیولوژیکی از منابع گیاهی و دانه های روغنی مثل چغندقند، ذرت، لوبیای سویا و پالم بدست می آمد که این روش باعث کم شدن منابع آبی و تخریب جنگل ها و رقابت بین غذا و سوخت می شد. دوره دوم تولید سوخت های بیولوژیکی از ضایعات سلولزی کشاورزی و باقی مانده جنگل ها بدست می آمد. هر چند که این روش نیازمند فتح گسترده ای از زمین ها بود. این زمین ها می توانند برای تولید مواد غذایی مورد استفاده قرار گیرند. دوره سوم سوخت های بیولوژیکی با استفاده از ریزجلبک هاست. این روش منبع جدیدی از انرژی است که مضرات روش اول و دوم را ندارد و بسته به شرایط و محیط رشد، این ریزجلبک ها می توانند مقادیر زیادی لیپید، پروتئین و کربوهیدرات تولید کنند که این مواد در اثر فرایندهای سوخت های بیولوژیکی از قبیل بیودیزل، اتانول، متان ، هیدروژن و سایر موارد ارزشمند جانبی تبدیل می شوند