سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش علوم زمین

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

بنفشه ذهبی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد چینه شناسی و فسیل شناسی
فریبرز قریب – استادیار دکتری سنگ شناسی و رسوب شناسی سازمان زمین شناسی و اکتشافات معد
مریم ناز بهرام منش – استادیار دکتری سنگ شناسی و رسوب شناسی سازمان زمین شناسی و اکتشافات معد
فرزاد قریب – استادیار دکتری سنگ شناسی و رسوب شناسی سازمان زمین شناسی و اکتشافات معد

چکیده:

با توجه به نقشه ۱:۱۰۰۰۰۰ دماوندمنطقه هویر درناحیه شرق دماوندواقع شدها ست و هدف از مطالعه این منطقه بررسی بیواستراتیگرافی سازندجیرود براساس براکیوپودهای جنوب و جنوب غرب دریاچه هویر و بررسی رسوبات دونین کربونیفر می باشدبه دلیل وجود ابهامات در طبقاتکربونیفر حاشیه دریاچه هویر و تار و رسوبات پرفسیلی که دراین ناحیه وجود دارد و اینکه رسوبات دونین کربونیفر بهصورت مجزا نشده هستند لزوم تفکیک طبقات با استفاده از براکیوپودهای شاخص دونین – کربونیفر دراین ناحیه با توجه به برونزد خوب رسوبات پالئوزوییک زیرین ضروری میب اشد. با مطالعه براکیوپودهای طبقات این منطقه دو بایوزون تشخیص و جنس وگونه های زیرشناسایی شدکه عبارتند از: Unispirifer sp., Mucrospirifer sp. , Punctospirifer sp., Schizophoria sp., Sulcathyris sp., Leptianea sp., Rughosochonilleo sp., Lamellosa sp. , lamellosathyris lamellosus (LEVE mle ,1835), Gerakalasiella sp. , Ptychomaleloechia sp. , Tylothyris sp., Tomiproductus elegautulus (Tolmatchoff, 1924), Tomiproductus cf. Vaughani (Muir – Wood, 1928), Rhipidomella michelini (Léveillé, ۱۸۳۵).براساس وجود و ظهور این براکیوپودها سن سازند مبارک در این مقطع به کربونیفر زیرین تورنزین – ویزئن می رسد و در این نمونه ها اثری از فسیل های دونین دیده نشده است.