سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۲۲

نویسنده(ها):

آرمان بخشی جهرمی – دانشجوی دکتری ترویج کشاورزی- دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
غلامحسین زمانی – استاد بخش ترویج و آموزش کشاورزی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

تمرکز برکیفیت، محور اصلی فعالیتها به منظور دستیابی به کالا و خدمات مطلوب می باشد مدیریت کیفیت جامعفراگیرTQM) که با نام دمینگ گره خورده است، رهیافتی است که مجموعه ای کامل از فنون و روشهای مدیریت وکیفیت را به شیوه ای مطلوب تلفیق نموده است. هرچند که اصول اولیه آن جهت کاربرد در صنعت طراحی شده بود، اما به سرعت به سایر دیسیپلینها تسری یافت. برخی عقیده دارند که بکارگیری مفاهیم آن در واحدهای خدماتی مانند نظامهای با بکارگیری مفاهیمی کلیدی همانند « مدیریت کیفیت جامع » آموزشی از پیچیدگی های خاص خود برخوردار است. بهرحال مشارکت، مخاطب مداری و کار تیمی، در پی بهبود مستمر سازمان مورد نظر می باشد. نظامهای آموزشی بطور عام و نظام ترویج بعنوان یکی از نظامهای آموزشی غیر رسمی بطور خاص از بارزترین نمود سرمایه گذاری نیروی انسانی در زمینه شکوفائی و توسعه جوامع بخصوص جوامع روستائی می باشند و سهمی از بودجه کشور را به خود اختصاص می دهند و با توجه به اهمیت و نقش آن در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه ضروری است در جهت بهبود کیفیت آموزشهای ترویجی، اقدامات اساسی صورت گرفته و از هدر رفتن سرمایه های انسانی و مادی جلوگیری شود. بنابراین ترویج نیازمند بهبود مستمر و افزایش اثر بخشی فعالیتهای خود بخصوص در زمینه آموزشهای غیر رسمی به بهره بردارانمی باشد. در این مقاله که بصورت کتابخانه ای تدوین شده است، ضمن بررسی مفهوممدیریت کیفیت جامع و ایده هایاولیه آن، به معرفی اصول و ارکان آن پرداخته و نگاهی اجمالی به کاربرد مدیریت کیفیت جامع در نظام ترویج و آموزش کشاورزی دارد. در آخر نیز بعنوان پیشنهاد، مدل مفهومی پنج مرحله ای برای اجرای مدیریت کیفیت جامعTQM) در نظام ترویج ارائه شده است.