سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش بین المللی دانش سنتی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مریم قرایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مرمت بناها و بافت‌های تاریخی
مریم زارعی – دانشجوی کارشناسی ارشد مرمت بناها و بافت‌های تاریخی

چکیده:

شیوه های سنتی استفاده و مدیریت آب بر اساس تولید و استفاده بهینه از انرژی استوار بوده و امروزه در عصر توسعه پایدار بکارگیری شیوه های سنتی و همساز کردن آنها با زندگی امروز می تواند بهترین پاسخگوی مشکلات و نیازها باشد. پیشینیان متناسب با اقلیم گرم و خشک ایران روشهایی مانند حفر قنات و انتقال آب بصورت زیرزمینی را برای جابه جایی آب از دامنه ها و ارتفاعات به مناطق مرکزی و دشتها استفاده می کردند و این آب در کنار استفاده برای آبیاری و آشامیدن، در سایر فعالیتها مانند گردش چرخهای آسیابها نیز بکار می رفته؛ امروزه بخش اندکی از آب قنات یوسف آباد در ادامه مسیر از ارتفاعات اوین به خیابان یوسف آباد رسیده و به مصرف آبیاری درختان حاشیه خیابان می رسد. این مقاله با نگاهی به پیشینه تاریخی و محلی آسیاب یوسف آباد تهران (به عنوان نمونه موردی)، به ارائه پیشنهادی برای باززنده سازی محوطه آسیاب و بهره برداری از آب قنات در این محوطه؛ و در نهایت بکارگیری تکنولوژی انتقال آب توسط قنات برای مصارف امروزی می پردازد.