سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

عباس ولایتی – مربی پژوهشی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور
نادر اسدزاده – مربی پژوهشی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور

چکیده:

پرورش علمی وصحیح دام توسط دامداران متوسط وخرده پا همواره یکی از دغد غه های متولیان وبرنامه ریزان امر توسعه دامپروری کشور بوده و تحقق این مهم مستلزم انجام کارهای مطالعاتی وآموزشی با مشارکت دامدران است بررسیهای انجام شده دراین تحقیق مؤید این است که در امر پذیرش و بکارگیری دستورالعمل های علمی و فنی بهداشت دام، رکوردگیری و ثبت اطلاعات گله، انتخاب و به گزینی و هم چنین شرکت در فعال یت های ترویجی ویژه طرح، ۷۰-۸۰% درصد دامداران عملکرد خیلی خوبی داشته اند اما در انجام عملیات بهبود و کنترل تولید مثل تنها ۶۰ درصددامداران عملکرد خوب تا خیلی خوب داشته اند. ضمناً نقش سواد، تعداد میشهای اختصاصی به طرح، تعداد دوره های ترویجی طی شده توسط دامدار در پذیرش و بکارگیری اصول علمی طرح مثبت و در سطح ۱ و ۵% معنی دار میباشد. اما وسعت وتنوع بالای اراضی کشاورزی و تعداددام دامدار نقش معکوس و معنی دارداشته است. وافراد با سواد زیر ۵۰ سال سن که بیش از ۲۰۰ رأس میش به طرح اختصاص داده اند عملکرد بهتری از سایر گروه های دامدار داشته اند .