سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد احمدی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات آذربایجان غربی
جواد مکاری رحم دل – دانشگاه صنعتی ارومیه
مهدی احمدی –

چکیده:

دراین مقاله مقایسه ای میان میزان استهلاک انرژی درروش معمول اتصال پیچی با سوراخ استاندارد و روش اصلاح شده این نوع اتصال با سوراخ لوبیایی صورت گرفته است درطراحی سازه برای مقابله با نیروی لرزه ای باید شکل پذیری لازم تامین شود درسازه های مرسوم شکل پذیری توسط استهلاک انرژی پسماند که نتیجه تغییر شکل غیرالاستیک عضو ها و اتصالات است تامین میگردد ترکیب پیچ پرمقاومت اصطکاکی با سوراخ لوبیایی یک مدل میراگر ایجاد می کند که باعث بالا رفتن شکل پذیری اتصال می شود عوامل مهم درکیفیت این نوع اتصال ها شامل حفظ فشار تماسی بین سطوح لغزش و یکنواخت بودن ضریب اصطکاک بین سطوح می باشد.