سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت، نوآوری و تولید ملی

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

کاوه فرهادی – دانشگاه پیام نور
محمدحسن عزیزی – دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده:

این مقاله درپی آن است که لزوم منطقی موضوع بومی سازی مدیریت منابع انسانی را مطرح سازد و دلایل فلسفی و تاریخی برای نگاه به آن را درحد توان برای ایران و کشورهای درحال توسعه مورد توجه قرار داده همچنین رویکرد پتانسیل فرهنگی سرمایه اجتماعی و نظام مشارکتی درمدیریت را با توجه به نظام فرهنگی اسلامی ایرانی بررسی نماید طرح این مساله به این سبب است که دانش مدیریت درهرسرزمینی برخلاف تصورغالب کلاسیک فارغ ازفرضیات زمینه ای و سنخهای ناخودآگاه قومی نبوده است و بهعبارت دیگر علوم اجتماعی منهای فرهنگ زمینه وجود ندارد ازسوی دیگر بیش ازپیش رقابت درسازمان های مختلف آن هم با ادبیات رایج درامریکای شمالی درجهان ازاهمیت قابل توجهی برخوردار می شوند و خلا نظری بومی سازی این حوزه نیز ازسوی دیگر خود را اشکار می نماید ما دراینجا با استفاده ازیافته های جدید انسان شناسی درجهان و به ویژه در ایران که غالب این تئوری ها درتجربیات میدانی مردم شناسان ایرانی به اثبات رسیده است.