سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

آزاده گوهردوست – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گ
امیر سعدالدین – استادیار گروه آبخیزداری دانشکده مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاور
مجید اونق – استاد گروه آبخیزداری دانشکده مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و
علی نجفی نژاد – استادیار گروه آبخیزداری دانشکده مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاور

چکیده:

حد مجاز یا حد قابل قبول معیار نهایی کنترل فرسایش برای حفظ بهره‌وری از خاک و امنیت زیست محیطی در دراز مدت است. در این تحقیق سعی بر آن شد تا با استفاده از روشی مناسب به منظور فراهم آوردن راهنمایی در ارزیابی حد مجاز فرسایش خاک در آبخیز چهل‌چای در استان گلستان بدست آید. یک روش کمی برای ارزیابی حد مجاز فرسایش در منطقه مورد مطالعه با در نظر گرفتن عمق خاک انتخاب گردید، در این روش با استفاده از معادله اسکیدمور T=(T1+T2)/2-(T2-T1)/2cos[π(Z-Z1)/(Z2-Z1)] که در آن Tحد مجاز هدر رفت خاک و T2، T1حد مجاز پایینی و بالایی و Z ضخامت پروفیل خاک حاضر و Z1 و Z2 به ترتیب حداقل و مناسب‌ترین عمق خاک مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به محدودیت‌های برآورد مقدار T این معادله نتایج رضایت بخشی را برای تشریح و تعیین حد مجاز فرسایش نشان می‌دهد. با تهیه نقشه حد مجاز فرسایش مساحت هر قسمت محاسبه گردید بیشترین مساحت منطقه حدود ۷۳/۳۴% از کل منطقه را حد مجاز فرسایش ۳۷/۵ (T/ha/year) و کمترین مساحت حدود ۵/۰% را حد مجاز فرسایش ۲۲/۲%(T/ha/year) به خود اختصاص داده است. مقادیر حد مجاز فرسایش خاک در تشخیص مقدار قابل قبول هدر رفت خاک منطقه به منظور برنامه‌ریزی و اولویت‌بندی برای مدیریت صحیح آبخیر مورد نظر کمک شایانی را به ما می‌کند