سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی تولید و بهره برداری از انرژی های نو سازگار با محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سلمی رشیدی – دانشجوی کارشناسی ارشد، شرکت توزیع نیروی برق جنوب استان کرمان
سمیه ابراهیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد، شرکت توزیع نیروی برق جنوب استان کرمان
فرزاد نوذری – کارشناس برق،شرکت توزیع نیروی برق شمال استان کرمان
علیمراد خواجه زاده – عضو هیات علمی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان

چکیده:

استفاده مؤثر از انرژی در بخش کشاورزی نقشی اساسی در پایداری تولید، بهینه سازی اقتصادی سیستم، حفظ ذخایر سوخت های فسیلی و کاهش آلودگی محیط زیست دارد. تجزیه و تحلیل انرژی در بخش کشاورزی می تواند در ارزیابی تأثیر فعالیت های انسان بر تعادل و ثبات محیطی موجود در الگوهای جریان انرژی و تغییر آن ها مورد استفاده قرار گیرد و با استفاده از منابع انرژی تجدید پذیر، اثرات مخرب ناشی از انتشار گازهای گلخانه ای کاهش یابد. این منابع انرژی در صنایع کشاورزی از پتانسیل بالایی برخوردار می باشد. اگرچه سطح مکانیزاسیون در سیستم های رایج کشاورزی موجب افزایش تولید گردیده است اما باید اشاره نمود که مصرف انرژی در این بخش، به طور روز افزون افزایش و کارایی انرژی مصرفی کاهش یافته است. و از سوی دیگر آثار مخرب زیست محیطی مانند تخریب ساختار خاک و فرسایش آن، آلودگی محیط زیست ناشی از انتشار گاز دی اکسید کربن، افت کیفیت مواد غذایی و خطر مسمومیت آ ن ها و همچنین هزینه های بالای انرژی در این سیستم ها نسبت به سیستم های سنتی و در نتیجه ناپایداری و عدم ثبات را به دنبال داشته است. از این رو به منظور دستیابی به توسعه پایدار در کشورهای صنعتی، گسترش استفاده از سیستم های انرژی تجدید پذیر در بخش کشاورزی مورد توجه قرار گرفته است که در این خصوص می توان به پمپ های آبی فتوولتائیک، تکنولوژی های گلخانه ای، خشک کن های خورشیدی و آب گرمکن های خورشیدی اشاره نمود. در مقاله حاضر سعی شده است که به طور خلاصه به کاربردهای انرژی خورشیدی در بخش کشاورزی و بررسی روند بهره برداری از این انرژی پرداخته شود.