سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدحسین چراغی آفارانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی زلزله، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه
احمد نیکنام – استادیار مهندسی سازه و زلزله، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و ص

چکیده:

گسترش شهرنشینی در دنیای امروزی و تنوع مسائل مربوط به معماری، کاربری و روشهای نوین ساخت باعث گردیده است که انواع نامنظمی دربافت شهری وجود داشته باشد. این نامنظمیها در ایران در انواع مختلف به خصوص به صورت نامنظمی سختی، مقاومتی، پیچشی و جرمی وجود دارند و همچنین لرزهخیزی بالای ایران که رخداد زلزلههای مخربی همچون بم، طبس و… شهودی بر آن است باعث میشود آسیبپذیری اینساختمانها افزونتر گردد که اهمیت به روزرسانی آییننامههای طراحی و مقاومسازی موجود کشور که پویا و همگام با پیشرفتهای علم مهندسی عمران و زلزله باشد مشخصتر میشود تا ایمنی ساکنین همراه با حفظ سرمایههای اقتصادی کشور تامین گردد بر اساس تعریف آیین نامه۷ ۱۹۹ UBC ساختمانهای نامنظم دارای عدم پیوستگی مشهود فیزیکی در شکلبندی و یا عدم پیوستگی سیستم باربر جانبی میباشند که این نامنظمی به طور کلی به دو دسته نامنظمی در ارتفاع و در پلان ساختمان تقسیم میشود. در این رابطه آییننامههای کشورهای مختلف ضوابط مختلفی وضع کردهاند که در بعضی موارد با هم همخوانی ندارد. همچنین پژوهشگران بسیاری با بررسی نامنظمی در ساختمانها به نتایجی دست یافتهاند که گاه منطبق بر دستورالعملهای آییننامهها بوده است وگاهی آییننامهها ر ا زیر سوال بردهاند.در این پژوهش به بررسی ضوابط موجود آییننامهها درمورد نامنظمی در ساختمانها در کشورهای مختلف از جمله ایران، آمریکا، ژاپن و … پرداخته میشود که شامل آییننامههای طراحی و مقاوم سازی میباشند. همچنین با گردآوری نتایج مطالعات پژوهشگرانی که بر نامنظمی در ساختمانها به تحقیق و نقد پرداخته اند، به ارزیابی هریک از آییننامهها پرداخته میشود. نتایج این پژوهش میتواند در به روز رسانی آییننامههای طراحی و مقاومسازی کشور مورد استفاده قرار گیرد. با بروز رسانی میتوان ساختمانهای جدید ایمنتر ساخت و ساختمانهای موجود را به طور مناسبی مقاومسازی کرد که نیازهای لرزهای ساختمانهای نامنظم را برآورده کند که گامی در جهت حفظ جان وسرمایههای مردم وکشور باشد