سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

عمادالدین علیزاده – دانشجوی کارشناس ارشد معماری
اسماعیل ضرغامی – عضو هیئت علمی و مدیرگروه دانشکده مهندسی معماری دانشگاه تربیت دبیر شه
رضا سیروس صبری – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

استفادها ز دوچرخه درجوامع بشری از سابقه ای ۲۰۰ ساله برخوردار است اما گرایش به آن در زمانها یمختلف و درکشورهای گوناگون متفاوت بودها ست همواره نوع نگرش نیازها و خواسته های عموم سیاست و برنامه ریزی دولت ها در میزان گرایش مردم به آن موثر بوده است رویکردکنونی جامعه جهانی به اینگونه پاک و پایدار از حمل و نقل شهری با توجه به افزایش قیمت وآلاینده سوخت های فسیلی و تبعات ناشی از آن در سلامت جامعه سیاست ها و برنامه ریزی های محلی و ملی را به سمت افزایش سرمایه گذاری دراین زمینه سوق داده است به اشتراک گذاری دوچرخه در سیستم حمل و نقل شهری پایدار نقش بسزایی در ترغیب و تشویق عموم دراستفاده از خدمات حمل و نقل عمومی بویژه دوچرخه داشته و منجر به کاهش سوختهای فسیلی و درنتیجه کاهش آلودگی ناشی ازآن میگردد. در این مقالهبه بررسی الگوها و تجربیات سایر ملل دراین زمینه پرداخته شده است.