سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جریان و آلودگی آب

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهدی نژادنادری – دانشجوی دکتری عمران سازه های هیدرولیکی
مسعودرضا حسامی کرمانی – استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان
سیدسعید هاشمی نسب – دانش آموخته کارشناسی ارشد عمران سازه

چکیده:

رشدجمعیت مناطق ساحلی باعث افزایش بی رویه پمپاژ از چاه های ساحلی و گسترش نفوذ آب شور به چاه ها شده است دراین مقاله مدلی کمی – کیفی بهره برداری از چاه های نزدیک ساحل با هدف بیشینه نمودن سود خالص حاصل از بهره برداری با رعایت عدم ورود آب شور به چاه ها توسعه یافته است با توجه به بزرگی گسستگی و وجود مینیمم های موضعی در فضای جستجو از الگوریتم جامعه مورچگان جهت یافتن جوابهای بهینه استفاده شدها ست هرگاه چاهی در معرض آب شور قرارگیرد خاموش شده و از بهره برداری خارج می شود کاربرد مدل توسعه داده شده برای مساله فرضی متشکل از ۷ چاه نزدیک به دریا بررسی شده است درنتیجه مقادیر پمپاژ و موقعیت بهینه هریک از چاه ها با درنظر گرفتن این که هم سود خالص بیشینه گردد و هم موقعیت پنجه آب شور تحت تاثیر بهره برداری چاه ها در فاصله ای دورتر از هریک از چاه ها قرار گیرد. بدست آمد.