سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دهمین کنفرانس سیستم های فازی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

نفیسه صابری –
غلامعلی منتظر –

چکیده:

سامانه های آموزشیار هوشمند سعی در تطبیق یادگیرنده با منابع آموزشی دارند که نظرات خبرگان و پسخورهای یادگیرندگان نقش مهمی در این هماهنگی ایفا می کنند به طوری که برنامه ریزی درسی پویا بوده و مبتنی بر پسخورهاییادگیرندگان است. حال اگر به هر دلیلی این پسخورها حاوی داده معتبری نبوده و یا با عدم قطعیت همراه باشند، سامانه آموزشیار هوشمند(سامانه) از کارایی لازم برخوردار نیست. هدف از این تحقیق مطلع ساختن سامانه از پسخورهای نامعتبریادگیرندگان درباره میزان درک آنها نسبت به درس ارائه شده است . در این تحقیق از دو سیستم استنتاج فازی به طورهمزمان استفاده شده که یکی مبتنی بر پسخورهای یادگیرندگان و دیگری مبتنی بر داده های معتبر درون سامانه است کهخروجی هر دو سیستم بیانگر درک کلی یادگیرنده نسبت به درس ارائه شده است و در صورت وجود تفاوت بارز بین خروجی این دو سیستم، سامانه به وجود داده های نامعتبر در پسخورها پی برده و اقداماتی را در رفع این مشکل انجام می دهد. ارزیابی و برنامه ریزی درسی در این سیستم پیشنهادی بر اساس نظریه پرسش- پاسخ و مبتنی بر پسخورهای فازی برای یک درس مقطع کارشناسی مهندسی نرم افزار اجرا شد و با این رویکرد پیشنهادی و حذف داده های نامعتبر، سامانه موفق به ارائه توصیههای شخصی شده دقیق تر شد که رضایت یادگیرندگان را به همراه داشت، همچنین استفاده از این روش منجر به بهینه سازی نظریه پرسش – پاسخ فازی و گام مهمی در شخصی سازی محیط آموزش الکترونیکی است تا با افزایش کیفیت یاددهی – یادگیری و ارزیابی آنان، شاهد افزایش رضایت یادگیرندگان از محیط آموزشی بدون حضور فیزیکی یاددهنده باشی م . شایان ذکر است که از موتور استنتاج ممدانی و توابع عضویت گوسی همراه با نافازیگر گرانیگاه استفاده شده است