سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار کشاورزی و محیط زیست سالم

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عادل رفعت جو – کارشناس مدیریت مطالعات کشت و صنعت نیشکر هفت تپه
فرهاد کیارسی – کارشناس مدیریت کشاورزی کشت و صنعت نیشکر هفت تپه
علی قاسمی پور – مدیر مطالعات کشت و صنعت نیشکر هفت تپه

چکیده:

کاهش خاکورزی میتواند سبب صرفهجویی در زمان، کاهش هزینه، کاهش کار کارگری، کاهش مصرف انرژی و کم کردن تردد ماشینها و عملیات کلی مزرعه شود. سیستمهای نوین خاکورزی حفاظتی با پوششی از بقایای گیاهی که در سطح خاک بر جایمیگذارند؛ میتوانند مانع فرسایش شده، و با افزایش مواد آلی خاک در درازمدت، باعث بهبود خصوصیات فیزیکی آن شوند. همچنین میتوانند با نگهداشت رطوبت خاک برای مدت طولانیتر، تأثیر مثبتی در افزایش عملکرد محصول داشته باشند. معالوصف نیاز است روشهای خاکورزی در شرائط خاص منطقهای و اقلیمی مورد بررسی قرار گیرند که در همین راستا نیشکر درخوزستان بعلت سازگاری اقلیم مناسب و به منظور کاهش و یا قطع واردات شکر از اهمیت ویژهای برخوردار است. بمنظور بررسی اثر روش های مختلف خاکورزی بر عملکرد رقم CP69-1062 در شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه، تحقیقی در قالب طرحبلوکهای کامل تصادفی در چهار تیمار، شامل یک تیمار در قالب روش مرسوم و متداول منطقه و بقیه در قالب روشهای کمخاکورزی با توجه به ادوات و ماشینهای غالب در اختیار و سه تکرار اجرا و میزان انرژی مصرفی و هزینه های تهیه زمین در هر روش مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تیمارهای مختلف خاکورزی بر صفات کمی و کیفی نیشکر اثر معنی دارینداشتند در حالیکه میزان سوخت و انرژی مصرفی و هزینه های تهیه زمین را بطور معنی داری تحت تاثیر قرار دادند بگونه ای که میزان انرژی مصرفی در تیمارهای کم خاکورزی دوم، سوم و چهارم به ترتیب ۱۶و۲۳و۱۱ درصد و هزینه های تهیه زمین ۲۲ ۷۴ و ۴۲ درصد نسبت به تیمار اول )روش مرسوم( کاهش یافت