سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی برق ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مهدیه دشتبانی موغاری – دانشگاه سمنان، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر
پژمان رضایی – دانشگاه سمنان، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر

چکیده:

دراین مقاله فواید استفاده از جبرانسازهای PMD شامل پلارایزرهای متغیر خطی و متغیر بیضوی در سیستم های انتقال فیبر نوری با سرعت بالا تحقیق و با هم مقایسه شده است. چنین جبرانسازهایی فقط دارای یک یا دو درجه آزادی هستند و میانگین توان نوری سیگنال جبران شده، به عنوان سیگنال پایش در نظر گرفته شده است. این امر الگوریتم کنترل را ساده تر می کند. مشاهده می شود کمترین احتمال قطع در یک موقعیت بهینه برای جبرانسازهایPMD رخ می دهد که منطبق با قرارگیری جبرانساز در گیرنده نیست. این مکان های بهینه برای جبرانسازهای با یک و دو درجه آزادی مکان هایی بین ۰/۶ تا ۰/۸ طول خط انتقال، می باشند. نشان داده می شود که نتایج تحلیلی نیز این مکان های بهینه را تایید می کنند. همچنین با بهینه سازی مکان جبرانسازها در طول خط انتقال، تاخیر گروه تفاضلی قابل تحمل برای سیستم، بسته به نوع جبرانساز تا ۶% افزایش می یابد