سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هشتمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سمیه سلطانی – گروه مهندسی نساجی، دانشده فنی مهندسی، دانشگاه یزد، یزد
سیدمنصور بیدکی –
محمدعلی توانایی –

چکیده:

امروزه یکی از منابع آلوده کننده محیط زیست، پلیمرهایی هستند که به سختی در محیط زیست تجزیه می شوند. پلی استر یکی از این پلیمرها است که بازیافت این ماده به عنوان یکی از بهترین راههای کاهش آلودگی محیط زیست توسط آن، معرفی شده کهباعث صرفه جوئی در مصرف انرژی و مواد اولیه نیز می شود. بازیافت پلی استر به دو صورت مکانیکی و شیمیایی انجام می گیرد.روش مکانیکی که در آن از ذوب قطعات پلی استری، گرانولهای قابل مصرف در تولید الیاف نساجی تولید می شود و به دلیل نیاز به تکنولوژی پایین تر و روش آسان تر، بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. یکی از مشکلات گرانول های بازیافت شده در مقایسه باگرانول نو پلی استر، ویسکوزیته و وزن مولکولی کمتر آن است. ویسکوزیته پلی استر در اثر ذوب شدن های متوالی کاهش می یابدکه برای رفع این مشکل تحقیقات زیادی انجام گرفته است. در این مقاله تلاش بر آن شده است تا با به کار گیری فرایند خشک کردن همراه با به کارگیری مواد ضد اکسیداسیون و همچنین بسط دهنده های زنجیره های پلی استر(PyromeltiticdianhydridePMDAمحصول فرایند بازیافت ضایعات پلی استری را با ویسکوزسته ذاتی بالاتر که قابلیت استقاده مستقیم در فرایند ذوب ریسی الیاف نساجی را دارا باشد، تولید نمود.