سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی فناوریهای معدنکاری ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

جواد عزت آبادی پور – کارشناس ارشد فرآوری مواد معدنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
عباس سام – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید باهنر کرمان، بخش مهندسی معدن
فردیس نخعی – کارشناس ارشد فرآوری مواد معدنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمدعلی شهریاری – کارشناس ارشد فرآوری مواد معدنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

در این مقاله از قابلیت فلوته شدن پیریت در حضور زنتات ها، حذف آن از کنسانتره سنگ آهن حاصل از جدایش مغناطیسی شدت پائین استفاده گردید. در ضمن تأثیر پارامترهای مختلف مانند نوع و میزان مصرف کلکتور، میزان مصرف کف ساز، میزان مصرف سیلیکات سدیم، لوتاسیون مجدد و درصد جامد پالپ فلوتاسیون بر کاهش عیار گوگرد مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد با مصرف ۸۰ و ۱۰۰ گرم بر تن آمیل زنتات پتاسیم (PAX) و کف ساز (MIBC) عیار گوگرد به میزان قابل توجهی کاهش یافت (میزان بهینه مصرف مواد شیمیایی). مصرف سیلیکات سدیم به عنوان بازداشت کننده تأثیر چندانی بر کاهش عیار گوگرد نداشت. ضمن اینکه با مصف ۵۰ گرم بر تن سیلیکات سدیم بازیابی آهن به ۹۴% رسید. در pH بین ۲ تا ۴، درصد جرمی ۳۵% در شرایط بهینه مصرف مواد شیمیایی، عیار گوگرد با حذف ۸۷% تا حد مجاز یعنی ۰/۱% گوگرد کاهش یافت. با فلوتاسیون مجدد، عیار گوگرد به ۰/۰۹۸ کاهش یافت و باعث کاهش بازیابی آهن شد. برای جبران این کاهش در بازیابی آهن از سیلیکات سدیم به میزان ۵۰ گرم بر تن استفاده شد که سبب افزایش ۳% در بازیابی آهن شد.