سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

بهنوش سلطان محمدی – دانشجوی بیوتکنولوژی کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
مختار جلالی جواران – دانشیار گروه بیوتکنولوژی و اصلاح نباتات دانشگاه تربیت مدرس
حمید رجبی معماری – استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

گوجه فرنگی یکی از مهمترین سبزیجات و گیاه مدل جهت اصلاح سایر گیاهان دولپه ای است. لذا کالوس زایی با درصد بالا جهت استخراج متابولیتهای ثانویه، انتقال ژن به کالوس، تولید پروتئین های نوترکیب و باززایی غیر مستقیم و در این گیاه مورد نیاز می باشد. در این پژوهش به منظور بهینه سازی کالوس زایی از ریزنمونه کوتیلدونی ۳ رقم گوجه فرنگی که در ایران در بین ارقام دارای بیشترین سطح زیر کشت هستند، استفاده شد. آزمایش های جداگانه به صورت فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی با دو فاکتور رقم در ۳ سطح (اوربانا ، کلجی ، ریو گرند) و محیط کشت پایه MS با ترکیبات مختلف از هورمونهای NAA و BAP در سطوح مختلف مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج حاصل نشان داد که بیشترین انگیزش کالوس از ریزنمونه کوتیلدون دو رقم ریوگرند و کلجی، در محیط حاوی BAP با غلظت ۱ و ۲ میلی گرم در لیتر و NAA با غلظت ۰/۵ میلی گرم در لیتر صورت گرفت و همچنین اثرات متقابل رقم و تیمار هورمونی در سطح ۰/۰۵ معنی دار شد.