سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی و توسعه پایدار (فرصتها و چالشهای پیش رو)

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علیرضا کرباسی – دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی- دانشگاه فردوسی مشهد
مهدی اسفندیاری – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی-دانشگاه سیستان و بلوچستان
علی شهرکی زاد – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی-دانشگاه سیستان و بلوچستان

چکیده:

با توجه به نقش و اهمیت مدیریت واحدهای زراعی، استفاده از مدلهای برنامهریزی ریاضی در تعیین الگوهای بهینه کشت نقش بسزایی دارند. این مطالعه نظریه و کاربرد مدل برنامهریزی آرمانی فازی را در بهینه سازی الگوی کشت در منطقه رامجرد شهرستان مرودشت واقع در استان فارس(شمال شرقی شهر شیراز)، با در نظر گرفتن اهداف مختلف مورد توجه قرار میدهد و در پایان یک برنامه سا لانه کشاورزی را برای محصولات مختلف پیشنهاد مینماید. اطلاعات مورد نیاز را از آمار نامه های کشاورزی و نتایج تفضیلی سرشماری عمومی کشاورزی ۱۳۸۷ استان فارس استفاده شده است. در این مدل اهداف عبارتاند از حداکثر کردن تولید محصولات، حداکثر کردن سود ناخالص، حداقل کردن مصرف آب و نیروی کار مورد نیاز و استفاده مطلوب از ماشین آلات کشاورزی. همچنین در این مدل از یک بازده تحمل استفاده می شود بدین منظور مجموع درجه عضویت همه آرمانهای فازی در مدل حداکثر میشوند.این روش به تصمیمگیرنده اجازه میدهد که درجه دسترسی اهمیت هر آرمان را در مدل مشخص نماید. نتایج نشان میدهد با ایجاد انعطاف در ضرایب فنی و اعداد سمت راست در مدل فازی، شرایط الگوی کشت به طور نسبی بهبود مییابد و از منابع و نهادهها به نحو مطلوبتری استفاده میشود.