سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نوزدهمین همایش سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمد عامری – دانشیار، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعت آب و برق (شهید عباسپور
رامبد کاویانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک-تبدیل انرژی(مدیریت انرژی)، دانشگ

چکیده:

بهینه سازی سیستم های حرارتی عموما بر اساس تحلیل ترمودینامیکی صورت می گیرد، حال آنکه در روش ترمواکونومیک، تحلیل ترمودینامیکی به همراه قیود اقتصادی منجربه دستیابی یک پیکره بندی بهینه از سیستم می شود. در این مقاله نوعی از تحلیل ترمواکونومیک که روش ساختاری ۱ نامیده می شود، برای یک سیکل تبرید تراکمی بخار بکار گرفته شده است. در روش ساختاری تک تکاجزای سیستم مانند کندانسور، اواپراتور و کمپرسور بهینه می شوند. تابع هدفی که باید کمینه شود از دو بخش تشکیل شده است: بخش اول شامل هزینه سرمایه گذاری تجهیزات سیستم و بخش دوم شاملهزینه انرژی مصرفی سیستم می باشد که این بخش از تابع هدف به میزان برگشت ناپذیری اجزای سیستم وابسته است. متغیر های تصمیم گیری جهت بهینه سازی تابع هدف، دمای اشباع مبرد در کندانسور و دمای اشباع مبرد در اواپراتور در نظر گرفته شده اند و مساحت مبدل ها در حالت بهینه تعیین شده اند