سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهاردهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فاطمه قربانی – دانشگاه اصفهان
داود بی ریا –
حمیدرضا کریمی نیا – دانشگاه صنعتی شریف تهران

چکیده:

تبدیل زیست توده لیگنوسلولزی به سوخت های زیستی ازقبیل اتانول گزینه ای مناسب و به صرفه برای بهبود امنیت انرژی است حضور لیگنین مانع از هیدرولیز سلولز و تبدیل آ نبه قند و درنهایت به سوخت زیستی می شود جهت رفع این مشکل از میان روشهای مختلف شیمیایی فیزیکی و زیستی پیشنهاد شده روش زیستی بدلیل شرایط ملایم عملیاتی عدم ایجاد ترکیبات سمی و نداشتن آثار مخرب جانبی از اهمیت ویژه ای برخوردار است مشکل اصلی روش زیستی بازدهی کمتر آن نسبت به سایرروشها است برای رفع این مشکل دراین پژوهش بهینه سازی شرایط رشد سویه ای ازقارچ پوسیدگی سفید جهت تولید حداکثری آنزیم منگنز پراکسیداز مورد بررسی قرارگرفت تعیین فعالیت آنزیم با روش جذب نوری صورت گرفت