سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

رحمان یوسفی – کارشناس ارشد علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهیدچمران اهواز
موسی موسوی – استادیار و دانشیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چم
نورالله معلمی – استادیار و دانشیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چم

چکیده:

این آزمایش به منظور بررسی چند روش جهت گندزدایی ریزنمونه نوک طوقه با هیپوکلریت سدیم و کلرید جیوه، اثر ذغال فعال ( ۰ و ۱ و ۲ و ۳ گرم بر لیتر) بر کاهش قهوه ای شدن و افزایش رشد ریزنمونه در شرایط کنترل شده و همچنین مقایسه محیط های کشت MS و B5 و WPM بر کالوس زایی ریزنمونه برگی در توت فرنگی رقم پاروس انجام شد. هر کدام از این آزمایشات در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۶ تکرار انجام گردید. نتایج نشان دادند که بیشترین میزان آلودگی به مقدار ۹۵ % در روش گندزدایی با هیپوکلریت سدیم ۰/۰۵% و کمترین میزان آلودگی به مقدار ۱۷ % در روش گندزدایی با کلرید جیوه ۰/۱% (۹ دقیقه) بود. بیشترین درصد ریزنمونه های قهوه ای شده ۷۲/۵% در محیط شاهد بدون ذغال فعال (صفر گرم در لیتر) و کمترین میزان قهوه ای شدن ۱۱/۴% در محیط محتوی ۳ گرم در لیتر ذغال فعال به دست آمد. کاربرد ذغال فعال به میزان ۳ گرم در لیتر نیز باعث دستیابی به بیشترین میانگین طول دمبرگ به مقدار ۲۲/۶ میلی متر گردید. در بین محیط های پایه تست شده، محیط MS حاوی ۲ میلی گرم در لیتر NAA نسبت به محیط های WPM و B5 با همان ترکیب هورمونی نتایج بهتری برای تحریک کالوس نشان داد.