سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: چهارمین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و جامعه علمی ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی یزدانی – مربی، عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی مالک اشتر
مسعود امامی – استادیاردانشکده فنی دانشگاه تهران

چکیده:

به طور کلی با بهینه کردن ترکیب شیمیایی، خواص متالوژیکی، عیوب ریختگی ، سرعت انجماد و عملیات حرارتی، خواص مکانیکی آلیا ژهای آلومینیوم افزایش زیادی می یابند. بررسی های ریزساختاری نشان میدهد، در درصدهای که جوانه زاهای Tiو Zr و B بیشترین مقدار ریزکنندگی را در آلیاژ آلومینیوم ۵۲۰ دارند،به دلیل وجود ترکیبات ZrAl3 و TiAl3 و AlB2 ، به صورت تیغه ای و یا ذرات تجمع یافته، خواص مکانیکی مطلوبی نخواهیم داشت. در این تحقیق درصد مواد جوانه زا به صورتی تعیین شده است که ضمن کاهش اندازه دانه ها، فازهای مذکور هم به شکل نامطلوب در ساختار نیستند. در ادامه، تأثیر به کار بردن مبرد، سیستم چرخ برگردان و مواد جوانه زا در کاهش حفرات انقباضی نمونه های کشش،در سیستم کف ریز مدل کمبل، بررسی شده است. آزمایشات نشان می دهد که انجام موارد فوق سبب کاهش شدید حفرات انقباضی در نمونه ها می شود.در کل با اپتیمم کردن شرائط، استحکام کششی آلیاژ آلومینیوم ۵۲۰ ، بیش از ۵۰ %افزایش می یابد.