سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی انرژی و محیط زیست کرمان

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مصطفی رستمی – گروه مهندسی شیمی و پژوهشکده انرژی و محیط زیست، دانشگاه شهید باهنر کرم
محمد رنجبر – گروه مهندسی شیمی و پژوهشکده انرژی و محیط زیست، دانشگاه شهید باهنر کرم
حسن هاشمی پوررفسنجانی – گروه مهندسی شیمی و پژوهشکده انرژی و محیط زیست، دانشگاه شهید باهنر کرم
حسین نظام آبادی پور – گروه مهندسی برق و پژوهشکده انرژی و محیط زیست دانشگاه شهید باهنر کرما

چکیده:

دبی تولیدی چاههای میادین جنوب ایران در سالهای اخیر کاهش یافته است. بنابراین برای افزایش دبی تولید و یا ثابت نگه داشتن آن بهینهسازی این میادین امری ضروری میباشد. عملکرد چاه به پارامترهای زیادی بستگی دارد. برخی از این پارامترها عبارتند از: فشار مخزن، وسایل درونچاهی و وسایل سرچاهی. یکی از راههای بهینهسازی این میادین، انتخاب قطر لولهمغزی، اندازهکاهنده و فشار سرچاهی بهینه میباشد. این کار را میتوان از طریق آنالیز گرهای با کمک برنامه شبیهساز لوله انجام داد. این برنامه هر یک از مؤلفههای موجود در میدان (از مخزن تا جداکننده) را به عنوان یک محدودیت در نظر گرفته و آنها را بهینه میکند. همچنین این نتیجه که افزایش قطر لولهمغزی موجب افزایش دبی تولید میشود ممکن است همیشه صادق نباشد. در این تحقیق دو مدل بررسی شدهاند: ۱- مدل ضریب تولید ۲- مدل پس فشار. نتایج بدست آمده برتری مدل پس فشار را نسبت به مدل ضریب تولید نشان میدهد. در نهایت قطر لولهمغزی، اندازه کاهنده و فشار خروجی چاه بهینه شده و تأثیر هر پارامتر بر نمودار عملکرد لولهمغزی گزارش شده است. سرعت فرسایش و ظرفیت تولید واحد بهرهبرداری نیز به عنوان پارامتر بحرانی در نظر گرفته شدهاند. مقایسه دبی تولیدی واقعی با خروجی برنامه موفقیت مدل های استفاده شده در این تحقیق را نشان میدهد و اینکه با هزینهای کم تولید به میزان قابل توجهای افزایش یافته است