مقاله بهینه سازی آنتی ژن T برای طراحی و ساخت پلاسمید اپی زومال بر مبنای آنتی ژن T ویروس سیمین ۴۰ موتانت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اردبیل از صفحه ۱۴۳ تا ۱۵۳ منتشر شده است.
نام: بهینه سازی آنتی ژن T برای طراحی و ساخت پلاسمید اپی زومال بر مبنای آنتی ژن T ویروس سیمین ۴۰ موتانت
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آنتی ژن T
مقاله ویروس سیمین ۴۰
مقاله سلول یوکاریوتی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اصغرزاده محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اطیابی سیدمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: خان احمدشهرضا حسین
جناب آقای / سرکار خانم: اصغرزاده سمیه
جناب آقای / سرکار خانم: جلیلی اکبر
جناب آقای / سرکار خانم: آهنگری کهن رضا
جناب آقای / سرکار خانم: نوری اینانلو داوود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: ژن درمانی و تجویز پروتئین های نوترکیب از روش های معمول در درمان بیماری های ژنتیکی می باشد. اما موانع موجود در این دو روش مانند تجویز محدود پلاسمید حاوی ژن مورد نظر یا وارد شدن تصادفی ژن انتقالی در ژنوم در مورد ژن درمانی و میزان بیان کم پروتئین در مورد تولید پروتئین های نوترکیب محققین را بر آن داشته است پلاسمید اپی زومالی طراحی کنند که بوسیله پروتئین های ویروسی در تعداد نسخه بالا در سلول های یوکاریوتی باقی مانده و پروتئین مورد نظر را بهب میزان مطلوبی بیان نمایند. هدف از این مطالعه طراحی و ساخت پلاسمیدی با ژن جهش یافته آنتی ژن T ویروس سیمین ۴۰ جهت دستیابی به ناقلی ایمن با همانندسازی بالا است.
روش کار: برای ایجاد جهش مناسب در آنتی ژن T موتانت از نرم افزار مودلر جهت بررسی استفاده شد و در نتیجه جهش مناسب انتخاب شد. جهش هدف در توالی نوکلئوتیدی ژن آنتی ژن T موتانت با روش واکنش زنجیره ای پلیمراز ایجاد شد. و ژن جهش یافته آنتی ژن T در پلاسمید ESIR2-EGFP کلون شد. تمام کلون ها با روش واکنش زنجیره ای پلیمراز، هضم آنزیمی و تعیین توالی بررسی شدند. خط های سلولی کلیه جنینی انسان ۲۹۳ و تخمدان هامستر چینی با سازه نهایی ترانسفکت و با میکروسکوپ فلورسانت به مدت چهل روز مشاهده شدند. و در نهایت از رده های سلولی فوق پلاسمید و DNA ژنومیک تخلیص گردید و بر روی آنها واکنش زنجیره ای پلیمرازهای همپوشان به منظور اثبات حلقوی بودن پلاسمیدها انجام شد.
یافته ها: این پلاسمید با جهش ایجاد شده در ژن جهش یافته آنتی ژن T ویروس سیمین ۴۰ توانست در سلول های یوکاریوتی با توانایی بالا همانندسازی کند و می توان از آن در پروسه های ژن درمانی و تولید پروتئین های نوترکیب استفاده کرد.
نتیجه گیری: هر سه روش واکنش زنجیره ای پلیمراز، هضم آنزیمی و تعیین توالی تایید کننده صحت انجام سازه بودند و ترانسفکشن سلول های خط سلولی کلیهی جنینی انسان ۲۹۳ و تخمدان هامستر چینی نشانگر همانندسازی پلاسمید در سلول های فوق بود.