سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علیرضا خودسیانی – شرکت مهندسی مشاور مهاب قدس، تهران
ماشااله خامه چیان – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم، تهران
سیاوش لیتکوهی – شرکت خدمات مهندسی مکانیک خاک، تهران۳
فضل اله شیریان – شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران، تهران

چکیده:

ساختگاه سد شهریار در استان آذربایجان شرقی در ۳۹ کیلومتری شهرستان میانه بر روی رودخانه قزل اوزن در حال احداث است. این سد با ارتفاع ۱۶۰ متر از نوع بتنی دو قوسی با مخزنی به حجم ۷۰۰ میلیون متر مکعب است. برای ساخت سد برروی بستر سنگی دیوریتی، نیاز به برداشت ۵۳ متر رسوبات آبرفتی م یباشد. رسوبات آبرفتی مشتمل بر دو بخش درشت دانه و ریز دانه م یباشد. بخش ریز دانه متشکل از رسوبات سیلتی و رسی است و به دو شکل لایه ای و لنزی مشاهده شده است. لایهرسی روی سنگ بستر و ندرتا روی سنگهای هوازده برجا و لنزهای رسی مابین رسوبات درشت دانه واقع شده است. بخشدرشت دانه که عمده مصالح تشکیل دهنده رسوبات آبرفتی است مستقیما روی لایه رسی قرار گرفته و تشکیل دهنده بخش های بالایی رسوبات است. استفاده از سیستم حائل و یا اصلاح خصوصیات مقاومتی آبرفت از را هح لهایی هستند که در گزارشمهندسی ارزش گودبرداری آبرفت مورد ارزیابی قرار گرفت هاند و نهایتا گزینه تزریق با فشار بالا انتخاب شد. لذا جهت پایدارسازی شیبهای مشرف به محدوده گودبرداری واقع بین فرازبند و نشیب بند، گزینه بهسازی خاک با استفاده از تزریق فشاربالا( تزریق جت) انتخاب شده است.