سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

عبدالرحیم عسگری – عضو هیئت علمی گروه طراحی صنعتی، دانشکده هنرهای کاربردی، دانشگاه هنر
سیدجواد طباطبایی – دانشجوی کارشناسی ارشد تکنولوژی معماری، دانشکده معماری، پردیسهنرها
علی عسگری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشکده معماری، پردیسهنرهای ز
اردوان بیدگلی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشکده معماری، پردیسهنرهای ز

چکیده:

همواره هنگام احداثاسکان های موقت در سطح شهر و داخل بافتهای شهری، این موضوع با مشکلاتی از قبیل کمبود مکان ساخت، عدم ارتباط مناسب با سایر مکان ها و مسدود شدن احتمالی معابر محله ای به ویژه در مناطقی با بافتمتراکم وفرسوده مواجه می باشد. در هنگام وقوع زلزله در مدت زمان بسیار کم به علت ناپایداری عناصر و فضاهای شهری در برابر نیروهای زلزله و عدم آمادگی مردم، آسیبهای فیزیکی به اشکال گوناگون در محیط شهری بروز می کند. در همین راستا در این مقاله سعی می گردد، ضمن مرور تجارب موجود ایران و جهان در این خصوص، پتانسیل های فضاهای عمومی شهر را از نظر قابلیتهای استفاده و یا توسعه در زمان بحران بررسی نموده و با توجه به مباحثنوین سازه و معماری به ارائه پیشنهاداتی برای هر یکبپردازد