سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

صادق نوربخش – دانشگاه صنعتی امیرکبیر دانشکده مهندسی پزشکی
محمد عترتی خسروشاهی – دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی پزشکی
شهرام ربانی – مرکز قلب تهران
امیرهوشیار احمدی – دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی پزشکی

چکیده:

لحیم کاری بافت با لیزر روشی برای بستن زخم های جراحی است . هدف از این مطالعه لحیم کاری لیزری برای بستن زخم پوست موش تحت کنترل بازخوردی دما و مقایسه با نتایج بخیه بود. تعداد ۸ عدد موش انتخاب شده و طبق پروتکل بیهوش شدند . بر روی پشت هر یک ۴ عدد زخم ایجاد گردید و لحی مکاری لیزری با استفاده از سیستم بازخوردی دما انجام شد. سپس در باز ههای زمانی ۲، ۵، ۷ و ۱۰ روز ۲ عدد از موش ها برای آزمایش های استحکام کششی و پاتولوژی قربانی شدند.نتایج استحکام کششی نشان دادند که در روزهای نخست ،استحکام ترمیم با لیزرنسبت به بخیه کمتر بوده ولی با گذشت زمان و پس از ۱۰ روز این روند جابجا می شود. مقایسه نتایج پاتولوژیکی در ترمیم زخم گروه کنترل (۳۴۰/۵) و گروه ترمیم شده با لیزر (۴۲۶) اختلاف معنی داری در مجموع پارامترهای ترمیم زخم را نشان می دهد. بیشترین علت اختلاف در اثر پیدایش کلاژن نوع I و II می باشد. کنترل بازخوردی لحیم کاری لیزری باعث ایجاد ترمیم های با استحکام بالا شده و از نظر پاتولوژیکی نیز ترمیم به نحو مطلوبی صورت می گیرد که نشان دهنده جایگزینی مناسبلحیم کاری لیزری به جای روش سنتی بخیه است.